KYT ฝึกหยั่งรู้ระวังภัย (อันตรายล่วงหน้า)

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา “สิ่งแวดล้อม” ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของความรับผิดชอบต่อสังคม (CSR) อีกต่อไป แต่กลายเป็น “ปัจจัยเชิงกลยุทธ์” ที่ส่งผลโดยตรงต่อความอยู่รอดของธุรกิจ ไม่ว่าจะเป็นปัญหา Climate Change ความขาดแคลนทรัพยากร หรือข้อกำหนดทางกฎหมายที่เข้มงวดขึ้นISO 14001: 2026 จึงไม่ได้เป็นเพียงการปรับปรุงมาตรฐานระบบการจัดการสิ่งแวดล้อม (EMS) แต่เป็นการ “ยกระดับแนวคิด” ให้สอดคล้องกับบริบทโลกยุคใหม่ที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วตารางสรุปแนวทางเตรียมการเพื่อมุ่งสู่ ISO 14001: 2026 ฉบับเข้าใจง่ายบทความนี้ เซฟตี้อินไทย จะพาคุณทำความเข้าใจแนวทางการเตรียมความพร้อมตามแต่ละ Clause แบบเป็นระบบ เข้าใจง่าย และสามารถนำไปใช้ได้จริงในองค์กรตารางสรุปแนวทางเตรียมการเพื่อมุ่งสู่ ISO 14001: 2026 ฉบับเข้าใจง่ายภาพรวมแนวคิด ISO 14001: 2026ตารางสรุปแนวทางเตรียมการเพื่อมุ่งสู่ ISO 14001: 2026 ฉบับเข้าใจง่ายการเปลี่ยนแปลงของ ISO 14001: 2026 มีแกนหลักอยู่ที่การเชื่อมโยง “สิ่งแวดล้อม” เข้ากับ “กลยุทธ์ธุรกิจ”การมองความเสี่ยงแบบรอบด้านมากขึ้นการเพิ่มบทบาทของผู้บริหารการเน้นข้อมูล การสื่อสาร และการมีส่วนร่วม การบริหารจัดการตลอดวงจรชีวิต (Life Cycle Thinking)กล่าวได้ว่า องค์กรที่ยังคงทำ ISO แบบเดิม (เน้นเอกสารเพื่อผ่าน Audit) จะเริ่มไม่เพียงพออีกต่อไปClause 4 Context of the Organization เข้าใจบริบทให้ลึก ไม่ใช่แค่ภายในองค์กรหนึ่งในจุดเปลี่ยนสำคัญของ ISO 14001: 2026 คือการขยายมุมมองจาก “องค์กรส่งผลต่อสิ่งแวดล้อมอย่างไร” ไปสู่ “สิ่งแวดล้อมส่งผลต่อองค์กรอย่างไร”ตัวอย่างเช่น ภาวะโลกร้อน (Climate Change) การขาดแคลนน้ำ ความเสื่อมโทรมของดิน ความหลากหลายทางชีวภาพลดลง การเปลี่ยนแปลงของระบบนิเวศปัจจัยเหล่านี้ล้วนมีผลต่อ Supply Chain ต้นทุน และความต่อเนื่องของธุรกิจแนวทางเตรียมการองค์กรควรทบทวนการวิเคราะห์บริบทใหม่ โดยนำเครื่องมืออย่าง SWOT หรือ PESTEL มาปรับใช้ให้ครอบคลุมมิติสิ่งแวดล้อมมากขึ้น รวมถึงเชื่อมโยงข้อมูลเข้ากับการวางแผนธุรกิจและแผนความต่อเนื่อง (Business Continuity)Clause 5 Leadership & Environmental Policy บทบาทผู้นำต้องชัด และต้อง “ลงมือจริง”ISO 14001: 2026 ให้ความสำคัญกับ “ภาวะผู้นำ” มากขึ้นอย่างชัดเจน ผู้บริหารระดับสูงไม่สามารถเป็นเพียงผู้อนุมัตินโยบาย แต่ต้องมีบทบาทในการขับเคลื่อนอย่างเป็นรูปธรรมองค์กรจำเป็นต้องแสดงให้เห็นว่า มีความมุ่งมั่นในการปกป้องสิ่งแวดล้อมมีการกำหนดบทบาทและความรับผิดชอบที่ชัดเจน มีการติดตามผลการดำเนินงานจริงแนวทางเตรียมการควรกำหนด KPI ด้านสิ่งแวดล้อมในระดับกลยุทธ์ เช่น การลดของเสีย การลดการใช้พลังงาน หรือการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก รวมถึงให้ผู้บริหารเข้ามามีส่วนร่วมในการทบทวนผลอย่างต่อเนื่องClause 6 Planning การวางแผนต้องรองรับ “ความเปลี่ยนแปลง”Clause นี้มีการเพิ่มประเด็นสำคัญ ได้แก่Change Management Life Cycle Thinking การขยายตัวอย่างความเสี่ยงและโอกาสองค์กรต้องไม่เพียงแค่วางแผนเพื่อลดผลกระทบสิ่งแวดล้อม แต่ต้องเตรียมรับมือกับความเปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดขึ้น เช่น ภัยธรรมชาติ (น้ำท่วม ไฟป่า ภัยแล้ง) เทคโนโลยีใหม่ ข้อจำกัดด้านแรงงาน การเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบแนวทางเตรียมการควรจัดทำกระบวนการบริหารการเปลี่ยนแปลง (Change Management) อย่างเป็นระบบ พร้อมทั้งวิเคราะห์วงจรชีวิตของผลิตภัณฑ์หรือบริการ (Life Cycle) ตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ เพื่อให้เห็นความเสี่ยงและโอกาสอย่างครบถ้วนClause 7 Support ข้อมูลต้อง “ใช้ได้จริง” ไม่ใช่แค่มีISO 14001: 2026 เน้นว่าข้อมูลและเอกสารต้อง เหมาะสม เข้าถึงได้ ถูกสื่อสารสร้างการมีส่วนร่วมองค์กรที่มีเอกสารจำนวนมาก แต่พนักงานไม่เข้าใจหรือไม่สามารถเข้าถึงได้ จะไม่ตอบโจทย์ข้อกำหนดนี้แนวทางเตรียมการควรพัฒนาระบบเอกสารทั้งในรูปแบบ Digital หรือ Manual ให้เหมาะสม พร้อมกำหนดแผนการสื่อสารทั้งภายในและภายนอก เช่น การใช้ Dashboard รายงานผล การอบรมพนักงาน และการสร้างวัฒนธรรมองค์กรด้านสิ่งแวดล้อมClause 8 Operation ควบคุมทั้ง “ภายใน” และ “คู่ค้า”การดำเนินงานใน ISO 14001: 2026 ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ภายในองค์กร แต่ขยายไปถึงผู้ให้บริการภายนอกและผู้จัดหา (Supplier)องค์กรต้องมั่นใจว่า คู่ค้าปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านสิ่งแวดล้อม มีการควบคุมกระบวนการที่เกี่ยวข้อง มีแผนรับมือเหตุฉุกเฉินที่พร้อมใช้งานจริงแนวทางเตรียมการควรทบทวนกระบวนการจัดซื้อและการประเมิน Supplier โดยเพิ่มเกณฑ์ด้านสิ่งแวดล้อม รวมถึงจัดทำแผนฉุกเฉิน (Emergency Plan) ที่ครอบคลุมสถานการณ์ความเสี่ยง และมีการซ้อมแผน (Drill) พร้อมทบทวนปรับปรุงอย่างสม่ำเสมอClause 9 Performance Evaluation & Management Reviewวัดผลให้ได้ และต้องเชื่อมกับธุรกิจISO 14001: 2026 เพิ่มความชัดเจนในการประเมินผล โดยเน้น วิธีการและความถี่ในการตรวจประเมิน การประเมินการปฏิบัติตามข้อกำหนด (Compliance) การเชื่อมโยงผลลัพธ์กับวัตถุประสงค์องค์กรแนวทางเตรียมการองค์กรควรจัดทำแผนการประเมินการปฏิบัติตามข้อกำหนด (Compliance Evaluation Plan) และกำหนดตัวชี้วัดที่สามารถติดตามได้จริง รวมถึงปรับรูปแบบการประชุมทบทวนของผู้บริหาร (Management Review) ให้เน้นการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์มากขึ้นClause 10 Improvementเปลี่ยน “ปัญหา” ให้เป็น “โอกาสพัฒนา”แนวคิดการปรับปรุงใน ISO 14001: 2026 ไม่ได้หยุดอยู่ที่การแก้ไขข้อบกพร่อง (Nonconformity) แต่ต้องนำข้อมูลเหล่านั้นไปใช้ในการพัฒนาระบบอย่างต่อเนื่ององค์กรต้องสามารถ วิเคราะห์สาเหตุของปัญหา ป้องกันไม่ให้เกิดซ้ำ ใช้โอกาสในการยกระดับระบบแนวทางเตรียมการควรเชื่อมโยงข้อมูลจาก Nonconformity เข้ากับ Risk & Opportunity และจัดทำแผนการปรับปรุงอย่างเป็นระบบ (Continuous Improvement Plan)สรุป ISO 14001: 2026 ไม่ใช่แค่ “มาตรฐาน” แต่คือ “เครื่องมือธุรกิจหากมองในภาพรวม ISO 14001: 2026 กำลังเปลี่ยนบทบาทของระบบ EMS จาก “เครื่องมือเพื่อให้ผ่านการตรวจประเมิน” ไปสู่ “เครื่องมือบริหารองค์กรในยุคความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อม”องค์กรที่ยังคงใช้แนวทางเดิม อาจพบว่าการดำเนินการจะยากขึ้นและไม่ตอบโจทย์ข้อกำหนดใหม่ในขณะที่องค์กรที่ปรับตัวได้เร็ว จะสามารถใช้ ISO เป็นเครื่องมือในการลดความเสี่ยง เพิ่มประสิทธิภาพ และสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันได้อย่างชัดเจนท้ายที่สุด สิ่งแวดล้อมไม่ใช่เรื่องไกลตัว และไม่ใช่เรื่องของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง แต่เป็น “เรื่องของทั้งองค์กร” ที่ต้องเริ่มตั้งแต่วันนี้ ก่อนที่ความเสี่ยงจะกลายเป็นต้นทุนที่ควบคุมไม่ได้ในอนาคต ขอขอบคุณที่มา การเปลี่ยนผ่านสู่ ISO 14001: 2026 กับโอกาสเชิงกลยุทธ์สำหรับองค์กร

ความปลอดภัยในการใช้งานรถกระเช้า คือ การทำงาน “บนที่สูง” ด้วยรถกระเช้า (Boom Lift / Scissor Lift) โดยต้องควบคุมความเสี่ยงให้คนปลอดภัย ไม่ตกจากที่สูง ไม่ชนสิ่งกีดขวาง และไม่ให้รถคว่ำหรือไฟฟ้าดูดความปลอดภัยในการใช้งานรถกระเช้ารถกระเช้า หรือที่หลายคนคุ้นชื่อในงานก่อสร้าง งานซ่อมบำรุง และงานติดตั้งในที่สูง เป็นอุปกรณ์ที่ช่วยให้การทำงานเหนือระดับพื้นดินเป็นไปได้สะดวก รวดเร็ว และลดการใช้แรงงานคน แต่ในขณะเดียวกัน รถกระเช้าก็เป็นหนึ่งในเครื่องจักรที่มีความเสี่ยงสูง หากขาดความรู้ ความเข้าใจ หรือใช้งานโดยไม่ปฏิบัติตามหลักความปลอดภัยอย่างเคร่งครัด อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นอาจรุนแรงถึงขั้นบาดเจ็บสาหัสหรือเสียชีวิตได้ในอดีต งานบนที่สูง มักใช้วิธีการตั้งนั่งร้านหรือปีนป่ายตามโครงสร้าง ซึ่งมีความเสี่ยงสูงและใช้เวลามาก เมื่อเทคโนโลยีเข้ามามีบทบาท รถกระเช้าจึงกลายเป็นทางเลือกที่ได้รับความนิยม เพราะช่วยให้เข้าถึงพื้นที่สูงได้ง่ายขึ้น แต่ “ง่ายขึ้น” ไม่ได้หมายความว่า “ปลอดภัยโดยอัตโนมัติ” ความปลอดภัยยังคงขึ้นอยู่กับคน อุปกรณ์ และสภาพแวดล้อมเป็นหลักบทความนี้ เซฟตี้อินไทย จะพาไปทำความเข้าใจเรื่องความปลอดภัยในการใช้งานรถกระเช้าอย่างรอบด้าน ตั้งแต่ความหมาย ประเภท ความเสี่ยงที่พบบ่อย ไปจนถึงแนวทางปฏิบัติที่ถูกต้อง เพื่อให้ทั้งนายจ้าง ผู้ควบคุมงาน และผู้ปฏิบัติงาน สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการลดอุบัติเหตุและสร้างวัฒนธรรมความปลอดภัยในสถานที่ทำงานได้อย่างยั่งยืนความปลอดภัยในการใช้งานรถกระเช้าความหมายและความสำคัญของรถกระเช้ารถกระเช้า คือ เครื่องจักรหรืออุปกรณ์ยกคนขึ้นทำงานในที่สูง โดยมีตะกร้าหรือแพลตฟอร์มสำหรับยืนหรือทำงาน อาศัยระบบไฮดรอลิกหรือกลไกต่าง ๆ ในการยกขึ้น-ลง เคลื่อนที่ หรือปรับตำแหน่งให้เหมาะสมกับงานความสำคัญของรถกระเช้า ไม่ได้อยู่แค่การเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวข้องกับความปลอดภัยโดยตรง หากใช้งานถูกต้อง รถกระเช้าจะช่วยลดความเสี่ยงจากการตกจากที่สูง ลดการใช้แรงงานที่ไม่จำเป็น และช่วยควบคุมท่าทางการทำงานให้เหมาะสมมากขึ้นอย่างไรก็ตาม จากสถิติอุบัติเหตุในที่ทำงาน พบว่าอุบัติเหตุจากการใช้รถกระเช้ามักเกิดจากปัจจัยเดิม ๆ ซ้ำ ๆ เช่น ผู้ปฏิบัติงานไม่ได้รับการฝึกอบรม รถกระเช้าไม่ได้รับการตรวจสอบ หรือพื้นที่ทำงานไม่เหมาะสม สิ่งเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่า ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เครื่องจักรเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่ “ระบบการจัดการความปลอดภัย” โดยรวมประเภทของรถกระเช้าที่พบบ่อย การรู้จักประเภทรถกระเช้าเป็นพื้นฐานสำคัญ เพราะแต่ละประเภทมีข้อจำกัดและวิธีใช้งานแตกต่างกัน หากเลือกใช้ผิดประเภท ก็เพิ่มความเสี่ยงโดยไม่จำเป็นรถกระเช้าแบบกรรไกร (Scissor Lift)เป็นรถกระเช้าที่ยกขึ้นในแนวดิ่ง เหมาะกับงานที่ต้องการขึ้นสูงตรงตำแหน่งเดิม เช่น งานติดตั้งระบบไฟ งานคลังสินค้า หรือซ่อมบำรุงภายในอาคาร ข้อดีคือมีความมั่นคง แต่ข้อจำกัดคือไม่สามารถเอื้อมออกด้านข้างได้มากรถกระเช้าแบบแขนยื่น (Boom Lift)เป็นรถกระเช้าที่มีแขนยืดออกได้ทั้งแนวดิ่งและแนวนอน เหมาะกับงานที่ต้องข้ามสิ่งกีดขวาง เช่น งานก่อสร้าง งานตัดแต่งต้นไม้ หรือซ่อมสายไฟฟ้า ข้อควรระวังคือเรื่องการทรงตัวและน้ำหนักบรรทุกรถกระเช้าแบบติดรถบรรทุกนิยมใช้ในงานภายนอก เช่น งานซ่อมไฟถนน งานติดตั้งป้าย มีความคล่องตัว เคลื่อนย้ายสะดวก แต่ต้องให้ความสำคัญกับการตั้งขา Outrigger และสภาพพื้นเป็นพิเศษเมื่อรู้ประเภทแล้ว สิ่งที่ตามมาคือการเลือกใช้งานให้เหมาะสม ไม่ใช่เลือกจากความคุ้นเคยหรือความสะดวกเพียงอย่างเดียวอันตรายและความเสี่ยงจากการใช้งานรถกระเช้าอุบัติเหตุจากรถกระเช้า มักเกิดจากสาเหตุที่สามารถป้องกันได้ หากมีการวางแผนและควบคุมอย่างเหมาะสม ความเสี่ยงที่พบบ่อย ได้แก่การตกจากที่สูง เกิดจากการไม่สวมอุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล เช่น เข็มขัดนิรภัย หรือการปีนออกนอกกระเช้าโดยไม่ได้รับอนุญาตรถกระเช้าล้มคว่ำ มักเกิดจากการใช้งานบนพื้นไม่เรียบ พื้นอ่อน หรือบรรทุกน้ำหนักเกินกว่าที่กำหนด รวมถึงการตั้งขาไม่ถูกต้องการชนสิ่งกีดขวางหรือสายไฟฟ้า โดยเฉพาะงานใกล้ระบบไฟฟ้าแรงสูง หากไม่มีการประเมินความเสี่ยงและกำหนดระยะปลอดภัย อาจเกิดอันตรายร้ายแรงได้การชำรุดของอุปกรณ์ รถกระเช้าที่ไม่ได้รับการตรวจสอบหรือบำรุงรักษาอย่างสม่ำเสมอ อาจเกิดการขัดข้องขณะใช้งาน ซึ่งเป็นอันตรายอย่างยิ่งเมื่ออยู่ในที่สูงบทเรียนจากอุบัติเหตุในอดีตสอนเราว่า ความประมาทเพียงเล็กน้อย สามารถนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ใหญ่เกินคาดเสมอการฝึกอบรมผู้ควบคุมรถกระเช้าหนึ่งในหัวใจสำคัญของความปลอดภัย คือ “คน” ผู้ควบคุมรถกระเช้าต้องได้รับการฝึกอบรมที่เหมาะสม ไม่ใช่แค่ขับเป็น แต่ต้องเข้าใจหลักการทำงาน ข้อจำกัด และวิธีรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินการฝึกอบรมควรครอบคลุม การทำความเข้าใจโครงสร้างและระบบของรถกระเช้า การตรวจสอบก่อนใช้งาน การประเมินสภาพพื้นที่และความเสี่ยง การใช้งานอย่างถูกวิธีตามคู่มือ การปฏิบัติเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉินตามหลักการความปลอดภัยที่ใช้กันมาแต่เดิม ผู้ที่ยังไม่ผ่านการฝึกอบรม ไม่ควรได้รับอนุญาตให้ควบคุมหรือใช้งานรถกระเช้าโดยเด็ดขาด เพราะความชำนาญไม่ได้เกิดจากการลองผิดลองถูก โดยเฉพาะกับเครื่องจักรที่มีความเสี่ยงสูงการตรวจสอบและทดสอบอุปกรณ์รถกระเช้าทุกคันต้องได้รับการตรวจสอบและทดสอบอุปกรณ์อย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง หรือบ่อยกว่านั้นตามสภาพการใช้งาน การตรวจสอบควรทำทั้งก่อนใช้งานประจำวัน และตามแผนบำรุงรักษาสิ่งที่ควรตรวจสอบ ระบบไฮดรอลิก ระบบควบคุมและปุ่มฉุกเฉิน โครงสร้าง แขนยื่น และตะกร้า ล้อ ยาง และขา Outrigger อุปกรณ์ความปลอดภัยต่าง ๆหลายอุบัติเหตุเกิดขึ้นเพราะมองข้ามการตรวจสอบเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น สายไฮดรอลิกรั่ว หรือระบบเบรกไม่สมบูรณ์ ซึ่งหากตรวจพบตั้งแต่ต้น ก็สามารถป้องกันเหตุร้ายได้ไม่ยากการปฏิบัติตามคู่มือการใช้งานคู่มือการใช้งานไม่ใช่เอกสารที่มีไว้เพื่อวางบนชั้น แต่เป็นแนวทางความปลอดภัยที่ผู้ผลิตออกแบบมาโดยอิงจากการทดสอบและประสบการณ์จริง การปฏิบัติตามคู่มืออย่างเคร่งครัดจึงเป็นสิ่งจำเป็นผู้ปฏิบัติงานควรทราบ ขีดจำกัดน้ำหนักบรรทุก ความสูงและระยะเอื้อมสูงสุด ข้อห้ามในการใช้งาน วิธีการจอดและจัดเก็บรถกระเช้าถ้าไม่แน่ใจ อย่าคาดเดา เพราะรถกระเช้าไม่ใช่พื้นที่สำหรับการลองของ ความมั่นใจที่ไม่ได้มาจากความรู้ อาจกลายเป็นความเสี่ยงโดยไม่รู้ตัวการจำกัดน้ำหนักบรรทุกอย่างปลอดภัยการบรรทุกน้ำหนักเกินกว่าที่กำหนด เป็นสาเหตุหลักของการล้มคว่ำ ผู้ปฏิบัติงานต้องคำนึงถึงน้ำหนักรวมทั้งหมด ไม่ใช่แค่น้ำหนักคน แต่รวมถึงอุปกรณ์ เครื่องมือ และวัสดุที่นำขึ้นไปด้วยในทางปฏิบัติ ติดป้ายแสดงน้ำหนักบรรทุกสูงสุดให้เห็นชัด วางแผนการนำอุปกรณ์ขึ้นไปใช้งาน หลีกเลี่ยงการเพิ่มน้ำหนักระหว่างที่อยู่ในที่สูงหลักคิดแบบดั้งเดิมด้านความปลอดภัยคือ “เผื่อไว้ดีกว่าแก้” การใช้งานต่ำกว่าขีดจำกัดเล็กน้อย ย่อมปลอดภัยกว่าการใช้งานเต็มพิกัดเสมอสภาพพื้นและพื้นที่ปฏิบัติงานพื้นผิวที่ใช้ตั้งรถกระเช้าต้องมีความแข็งแรง มั่นคง และได้ระดับ ห้ามใช้งานบนพื้นอ่อน พื้นเอียง หรือพื้นที่มีหลุมบ่อ เพราะจะเพิ่มความเสี่ยงต่อการพลิกคว่ำก่อนเริ่มงาน ควรตรวจสอบ ความเรียบของพื้น การรับน้ำหนักของพื้น สิ่งกีดขวางรอบพื้นที่ทำงาน สภาพอากาศ โดยเฉพาะลมแรงหรือฝนตกหลายครั้งที่อุบัติเหตุเกิดจาก “รีบทำงานให้เสร็จ” โดยละเลยการเตรียมพื้นที่ ทั้งที่การเตรียมเพียงไม่กี่นาที อาจช่วยป้องกันความสูญเสียได้มหาศาลวัฒนธรรมความปลอดภัยกับการใช้รถกระเช้าความปลอดภัยไม่ได้เกิดจากกฎเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากวัฒนธรรมในการทำงานร่วมกัน ตั้งแต่นายจ้าง ผู้ควบคุมงาน ไปจนถึงผู้ปฏิบัติงานทุกคนองค์กรที่ให้ความสำคัญกับความปลอดภัย มักมีลักษณะร่วมกันคือ มีการสื่อสารเรื่องความเสี่ยงอย่างเปิดเผย ไม่เร่งงานจนละเลยความปลอดภัย ส่งเสริมให้พนักงานกล้าหยุดงานเมื่อพบความไม่ปลอดภัย มีการทบทวนและเรียนรู้จากอุบัติเหตุหรือเหตุเกือบพลาดรถกระเช้าอาจเป็นเพียงอุปกรณ์หนึ่ง แต่ทัศนคติในการใช้งานต่างหาก ที่เป็นตัวกำหนดว่าจะปลอดภัยหรือไม่สรุปความปลอดภัยในการใช้งานรถกระเช้า ไม่ใช่เรื่องไกลตัว และไม่ใช่ภาระเพิ่มเติม แต่เป็นพื้นฐานของการทำงานที่มีคุณภาพและยั่งยืน การฝึกอบรมที่เหมาะสม การตรวจสอบอุปกรณ์ การปฏิบัติตามคู่มือ และการเตรียมพื้นที่อย่างรอบคอบ ล้วนเป็นสิ่งที่ทำได้จริงและเห็นผลเซฟตี้อินไทย เชื่อว่า หากทุกฝ่ายให้ความสำคัญกับหลักความปลอดภัยอย่างจริงจัง อุบัติเหตุจากรถกระเช้าจะลดลงได้อย่างชัดเจน และการทำงานบนที่สูงจะไม่ใช่เรื่องน่ากลัว แต่เป็นงานที่ปลอดภัย ควบคุมได้ และภาคภูมิใจได้ในมาตรฐานการทำงานของเราเอง

การชี้บ่งอันตรายและการประเมินความเสี่ยง เป็นขั้นตอนแรกและสำคัญที่สุดในการดำเนินงานตามมาตรฐาน ISO 45001 เนื่องจากเป็นการระบุถึงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นในสถานที่ทำงาน และประเมินผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากอันตรายเหล่านั้น เพื่อนำไปสู่การวางแผน และดำเนินมาตรการป้องกันและควบคุมความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพทำไมการชี้บ่งอันตรายและการประเมินความเสี่ยงจึงสำคัญ ?ในโลกการทำงานที่เต็มไปด้วยความเสี่ยง การสร้างสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยให้กับพนักงานเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง มาตรฐาน ISO 45001:2018 เกิดขึ้นเพื่อเป็นแนวทางในการจัดการระบบบริหารจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย (OHSAS) โดยมีเป้าหมายหลักคือการป้องกันอุบัติเหตุและโรคจากการทำงาน และการปรับปรุงสุขภาวะและสวัสดิการของพนักงานอย่างต่อเนื่องประโยชน์ของการชี้บ่งอันตรายและการประเมินความเสี่ยง ลดอุบัติเหตุและโรคจากการทำงาน ช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดอุบัติเหตุและโรคจากการทำงาน เพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยส่งผลให้พนักงานทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลดต้นทุน ลดค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล ค่าชดเชย และค่าเสียหายจากอุบัติเหตุ สร้างภาพลักษณ์ที่ดี สร้างความเชื่อมั่นให้กับลูกค้า พนักงาน และผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย สอดคล้องกับกฎหมายและข้อบังคับ เป็นการปฏิบัติตามกฎหมายและข้อบังคับที่เกี่ยวข้องการชี้บ่งอันตราย และการประเมินความเสี่ยงเป็นขั้นตอนพื้นฐานและสำคัญในการจัดทำระบบการจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัยตามมาตรฐาน ISO 45001:2018 การดำเนินการอย่างต่อเนื่องและมีประสิทธิภาพจะช่วยสร้างสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ปลอดภัยและมีสุขภาพที่ดีสำหรับทุกคนการประเมินความเสี่ยง คืออะไร ?การประเมินความเสี่ยง คือ กระบวนการที่ใช้ในการวิเคราะห์และประเมินผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากอันตรายหรือเหตุการณ์ที่ไม่พึงประสงค์ โดยพิจารณาถึงความน่าจะเป็นที่จะเกิดขึ้นและความรุนแรงของผลกระทบที่อาจตามมาขั้นตอนการประเมินความเสี่ยง ระบุอันตราย หาให้ออกว่ามีอะไรบ้างที่อาจก่อให้เกิดอันตราย เช่น สารเคมีอันตราย เครื่องจักรที่เสื่อมสภาพ สภาพแวดล้อมที่ไม่ปลอดภัย ประเมินความน่าจะเป็น ประเมินว่าแต่ละอันตรายมีโอกาสเกิดขึ้นมากน้อยเพียงใด เช่น บ่อยครั้ง น้อยครั้ง หรือแทบไม่เคยเกิดขึ้น ประเมินความรุนแรง ประเมินผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากแต่ละอันตราย เช่น บาดเจ็บเล็กน้อย บาดเจ็บสาหัส ความเสียหายต่อทรัพย์สิน จัดระดับความเสี่ยง กำหนดระดับความเสี่ยงของแต่ละอันตราย โดยพิจารณาจากทั้งความน่าจะเป็นและความรุนแรง กำหนดมาตรการควบคุม วางแผนมาตรการเพื่อลดหรือกำจัดความเสี่ยง เช่น การติดตั้งอุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล การปรับปรุงกระบวนการทำงาน การฝึกอบรมพนักงานประโยชน์ของการประเมินความเสี่ยง ลดอุบัติเหตุและโรคจากการทำงาน ช่วยป้องกันการเกิดอุบัติเหตุและโรคที่เกี่ยวข้องกับการทำงาน เพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยส่งผลให้พนักงานทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลดต้นทุน ลดค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล ค่าชดเชย และค่าเสียหายจากอุบัติเหตุ สร้างภาพลักษณ์ที่ดี สร้างความเชื่อมั่นให้กับลูกค้า พนักงาน และผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย สอดคล้องกับกฎหมายและข้อบังคับ เป็นการปฏิบัติตามกฎหมายและข้อบังคับที่เกี่ยวข้องตัวอย่างของอันตรายที่พบได้ในสถานที่ทำงาน อันตรายจากทางกายภาพ เสียงดัง ฝุ่นละออง ความร้อน สารเคมี อันตรายจากทางชีวภาพเชื้อโรค แบคทีเรีย ไวรัส อันตรายจากทางจิตวิทยา ความเครียด การถูกคุกคาม การข่มเหง การประเมินความเสี่ยงเป็นกระบวนการที่ต้องทำอย่างต่อเนื่องและมีการปรับปรุงอยู่เสมอ เนื่องจากสภาพแวดล้อมในการทำงานเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา การประเมินความเสี่ยงจึงเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้องค์กรสามารถปรับตัวและรับมือกับความเปลี่ยนแปลงได้อย่างมีประสิทธิภาพการวิเคราะห์ความเสี่ยงจากการทำงานการวิเคราะห์ความเสี่ยงจากการทำงาน ซึ่งเป็นขั้นตอนสำคัญในการสร้างสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ปลอดภัย กระบวนการนี้ประกอบด้วยขั้นตอนหลักๆ 5 ขั้นตอน และมีหลักการพื้นฐานที่เรียกว่า ROEOC เพื่อช่วยให้เราเข้าใจถึงกระบวนการนี้ได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้นขั้นตอนในการวิเคราะห์ความเสี่ยง ระบุอันตราย (Hazard Identification) ขั้นตอนแรกคือการระบุถึงสิ่งต่างๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตราย เช่น สารเคมีอันตราย เครื่องจักรชำรุด สภาพแวดล้อมที่ไม่ปลอดภัย เป็นต้น ประเมินความเสี่ยง (Risk Assessment) หลังจากระบุอันตรายแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการประเมินว่าอันตรายเหล่านั้นมีความรุนแรงมากน้อยแค่ไหน และมีโอกาสเกิดขึ้นบ่อยแค่ไหน จัดระดับความเสี่ยง เมื่อประเมินความเสี่ยงแล้ว จะต้องทำการจัดระดับความเสี่ยงของแต่ละอันตราย เพื่อให้ทราบว่าอันตรายใดมีความสำคัญเร่งด่วนที่สุด กำหนดแผนงานบริหารจัดการความเสี่ยง (Risk Management Program) เมื่อทราบระดับความเสี่ยงแล้ว ก็จะต้องวางแผนการจัดการความเสี่ยง โดยกำหนดมาตรการป้องกันและควบคุมที่เหมาะสมกับแต่ละอันตรายหลักการ ROEOCRecognition (ตระหนัก) หมายถึง การตระหนักรู้ถึงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นEvaluation (ประเมิน) หมายถึง การประเมินความรุนแรงและความน่าจะเป็นของอันตรายControl (ควบคุม) หมายถึง การกำหนดมาตรการควบคุมเพื่อลดหรือกำจัดอันตรายทำไมการวิเคราะห์ความเสี่ยงจึงสำคัญ? ลดอุบัติเหตุ ช่วยลดโอกาสเกิดอุบัติเหตุและโรคจากการทำงาน เพิ่มประสิทธิภาพการทำงาน สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยทำให้พนักงานทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลดต้นทุน ลดค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล ค่าชดเชย และค่าเสียหายจากอุบัติเหตุ สร้างภาพลักษณ์ที่ดี สร้างความเชื่อมั่นให้กับลูกค้า พนักงาน และผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย สอดคล้องกับกฎหมายและข้อบังคับ เป็นการปฏิบัติตามกฎหมายและข้อบังคับที่เกี่ยวข้อง ตัวอย่างการนำไปใช้สมมติว่าเราทำงานในโรงงานอุตสาหกรรม เราอาจจะพบว่ามีอันตรายจากสารเคมีที่ใช้ในการผลิต ดังนั้นเราจะต้องทำการประเมินความเสี่ยงว่าสารเคมีชนิดนี้มีความรุนแรงมากน้อยแค่ไหน หากสัมผัสหรือสูดดมเข้าไปจะเกิดอันตรายอะไรบ้าง และมีโอกาสเกิดเหตุการณ์ที่สารเคมีรั่วไหลมากน้อยเพียงใด จากนั้นจึงกำหนดมาตรการควบคุม เช่น การสวมใส่ชุดป้องกันส่วนบุคคล การติดตั้งระบบระบายอากาศที่ดี เป็นต้นการวิเคราะห์ความเสี่ยงเป็นกระบวนการที่สำคัญอย่างยิ่งในการสร้างสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ปลอดภัย การทำความเข้าใจขั้นตอนต่างๆ และหลักการ ROEOC จะช่วยให้เราสามารถระบุและจัดการกับความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพ และลดความเสี่ยงที่จะเกิดอุบัติเหตุหรือโรคจากการทำงานได้ประเภทของอันตราย (Hazard Source)ประเภทของอันตราย (Hazard Source) ที่เราอาจพบเจอได้ในสถานที่ทำงาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการวิเคราะห์ความเสี่ยงในการทำงาน เพื่อให้เราสามารถป้องกันและลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้ประเภทของอันตราย อันตรายจากเครื่องจักร อุปกรณ์ อันตรายที่เกิดจากการใช้งานเครื่องจักร เช่น เครื่องจักรบด เครื่องจักรตัด เครื่องจักรกลึง หรืออุปกรณ์ต่างๆ ที่มีส่วนเคลื่อนไหว อาจก่อให้เกิดอันตรายจากการถูกบด บีบ หรือดูดเข้าไปในเครื่องจักรได้ อันตรายจากวัตถุหนักตกใส่ อันตรายที่เกิดจากวัตถุที่มีน้ำหนักมากตกลงมาใส่ เช่น วัสดุที่วางไม่มั่นคง หรือวัตถุที่ร่วงหล่นจากที่สูง อันตรายจากยานพาหนะ อันตรายที่เกิดจากการใช้งานยานพาหนะภายในโรงงาน เช่น รถยก รถโฟล์คลิฟท์ อาจเกิดอุบัติเหตุชน หรือทับคนงานได้ อันตรายจากกระแสไฟฟ้า อันตรายจากการสัมผัสกับกระแสไฟฟ้า อาจทำให้เกิดไฟฟ้าช็อต หรือไฟไหม้ได้ อันตรายจากการตกจากที่สูง อันตรายที่เกิดจากการตกจากที่สูง เช่น บันได หลังคา หรือที่ทำงานที่ไม่มีราวกั้น อันตรายจากสารเคมี ไอระเหย ฝุ่น ฟูม ควัน อันตรายที่เกิดจากการสัมผัสกับสารเคมีต่างๆ เช่น สารเคมีกัดกร่อน สารเคมีระเหย อาจทำให้เกิดการระคายเคืองผิวหนัง ระบบทางเดินหายใจ หรือเป็นพิษได้ อันตรายจากความร้อน ความเย็น แสง เสียง อันตรายที่เกิดจากสภาพแวดล้อมที่ร้อนจัด เย็นจัด มีแสงจ้า หรือเสียงดัง อาจทำให้เกิดอาการป่วยหรือบาดเจ็บได้ อันตรายจากรังสี สนามแม่เหล็กไฟฟ้า อันตรายที่เกิดจากการสัมผัสกับรังสี เช่น รังสีเอกซ์ หรือสนามแม่เหล็กไฟฟ้า อาจทำให้เกิดมะเร็ง หรือความผิดปกติทางพันธุกรรมได้ อันตรายจากเชื้อโรค ไวรัส แบคทีเรีย สัตว์ อันตรายที่เกิดจากการสัมผัสกับเชื้อโรคต่างๆ อาจทำให้เกิดโรคติดต่อได้ อันตรายด้านจิตวิทยาสังคม อันตรายที่เกิดจากปัจจัยทางจิตใจ เช่น ความเครียด การถูกคุกคาม การข่มเหง อาจส่งผลกระทบต่อสุขภาพจิตและประสิทธิภาพในการทำงานความสำคัญของการระบุประเภทของอันตรายการระบุประเภทของอันตรายเป็นขั้นตอนแรกและสำคัญที่สุดในการวิเคราะห์ความเสี่ยง เมื่อเราทราบว่ามีอันตรายอะไรบ้างในสถานที่ทำงาน เราจึงสามารถวางแผนและดำเนินมาตรการป้องกันและควบคุมความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพตัวอย่างการนำไปใช้ หากพบว่ามีอันตรายจากสารเคมี เราอาจจะต้องติดป้ายเตือนอันตราย จัดเตรียมอุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล และจัดอบรมให้พนักงานทราบถึงวิธีการปฏิบัติงานอย่างปลอดภัย หากพบว่ามีอันตรายจากการตกจากที่สูง เราอาจจะต้องติดตั้งราวกั้น หรือให้พนักงานสวมใส่สายรัดนิรภัย การทำความเข้าใจประเภทของอันตรายต่าง ๆ จะช่วยให้เราสามารถระบุและประเมินความเสี่ยงได้อย่างถูกต้อง และนำไปสู่การวางแผนเพื่อสร้างสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ปลอดภัยมากยิ่งขึ้นการเตรียมแผนปฏิบัติการควบคุมความเสี่ยงขั้นตอนสำคัญ 5 ขั้นตอนในการเตรียมแผนปฏิบัติการเพื่อควบคุมความเสี่ยง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการบริหารจัดการความปลอดภัยขั้นตอนต่างๆ รวบรวมเอกสารข้อมูล ขั้นตอนแรกคือการรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้องทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเอกสาร ข้อมูลการปฏิบัติงาน หรือข้อมูลอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับงานที่เราต้องการวิเคราะห์ความเสี่ยง ระบุอันตราย หลังจากรวบรวมข้อมูลแล้ว เราจะต้องทำการระบุอันตรายที่อาจเกิดขึ้นได้จากงานนั้นๆ โดยพิจารณาจากข้อมูลที่ได้รวบรวมมา กำหนดความเสี่ยง เมื่อระบุอันตรายได้แล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการประเมินความเสี่ยงของแต่ละอันตราย โดยพิจารณาถึงความรุนแรงของอันตรายและความน่าจะเป็นที่อันตรายนั้นจะเกิดขึ้น ตรวจสอบและปรับปรุง หลังจากกำหนดความเสี่ยงแล้ว เราจะต้องตรวจสอบและปรับปรุงข้อมูลที่ได้ เพื่อให้แน่ใจว่าข้อมูลที่ได้นั้นถูกต้องและครบถ้วน เตรียมแผนปฏิบัติการควบคุมความเสี่ยง ขั้นตอนสุดท้ายคือการจัดทำแผนปฏิบัติการเพื่อควบคุมความเสี่ยงที่ได้ระบุไว้ โดยแผนนี้จะต้องระบุมาตรการป้องกันและควบคุมที่ชัดเจน รวมถึงผู้รับผิดชอบในการดำเนินการ ความสำคัญของการเตรียมแผนปฏิบัติการควบคุมความเสี่ยง ลดความเสี่ยง ช่วยลดโอกาสเกิดอุบัติเหตุและเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ เพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยทำให้พนักงานทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลดต้นทุน ลดค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล ค่าชดเชย และค่าเสียหายจากอุบัติเหตุ สร้างภาพลักษณ์ที่ดี สร้างความเชื่อมั่นให้กับลูกค้า พนักงาน และผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย สอดคล้องกับกฎหมายและข้อบังคับ เป็นการปฏิบัติตามกฎหมายและข้อบังคับที่เกี่ยวข้อง ตัวอย่างการนำไปใช้สมมติว่าเราทำงานในโรงงานอุตสาหกรรม เราอาจจะพบว่ามีอันตรายจากการถูกเครื่องจักรบีบ ดังนั้นเราจะต้องทำการประเมินความเสี่ยงว่าอันตรายนี้มีความรุนแรงมากน้อยแค่ไหน และมีโอกาสเกิดขึ้นบ่อยแค่ไหน จากนั้นจึงกำหนดมาตรการควบคุม เช่น การติดตั้งอุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล การติดตั้งเซ็นเซอร์ตรวจจับการเคลื่อนไหว และให้พนักงานสวมใส่ชุดป้องกัน เป็นต้นการเตรียมแผนปฏิบัติการควบคุมความเสี่ยงเป็นกระบวนการที่สำคัญอย่างยิ่งในการสร้างสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ปลอดภัย การทำความเข้าใจขั้นตอนต่างๆ จะช่วยให้เราสามารถระบุและจัดการกับความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพ และลดความเสี่ยงที่จะเกิดอุบัติเหตุหรือโรคจากการทำงานได้แผนงานการควบคุมตามระดับความเสี่ยงแผนงานการควบคุมตามระดับความเสี่ยง เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการจัดการความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นในองค์กร โดยจะพิจารณาจากระดับความรุนแรงของความเสี่ยง และกำหนดมาตรการควบคุมที่เหมาะสมกับแต่ละระดับ ซึ่งจะช่วยลดโอกาสเกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์และผลกระทบที่อาจตามมาได้ระดับความเสี่ยงออกเป็น 5 ระดับ และกำหนดมาตรการควบคุมที่แตกต่างกันไป ดังนี้1. ระดับความเสี่ยงสูงมาก (1)ความเสี่ยงที่อาจก่อให้เกิดผลกระทบร้ายแรง เช่น การสูญเสียชีวิต ทรัพย์สินเสียหายจำนวนมากต้องดำเนินการแก้ไขปัญหาอย่างเร่งด่วนและจริงจัง อาจต้องหยุดดำเนินงานบางส่วนหรือทั้งหมดชั่วคราว เพื่อลดความเสี่ยงลงให้มากที่สุด2. ระดับความเสี่ยงสูง (2)ความเสี่ยงที่มีโอกาสเกิดขึ้นสูง และหากเกิดขึ้นจะส่งผลกระทบร้ายแรงต้องมีการวางแผนและดำเนินการแก้ไขปัญหาอย่างรวดเร็ว กำหนดมาตรการป้องกันที่เข้มงวด และจัดสรรทรัพยากรที่จำเป็น3. ระดับความเสี่ยงปานกลาง (3)ความเสี่ยงที่มีโอกาสเกิดขึ้นปานกลาง และหากเกิดขึ้นจะส่งผลกระทบในระดับปานกลางควรมีการวางแผนเพื่อลดความเสี่ยง แต่ไม่จำเป็นต้องเร่งด่วนเท่ากับระดับสูง อาจพิจารณาถึงต้นทุนและประโยชน์ในการดำเนินมาตรการ4. ระดับความเสี่ยงต่ำ (4)ความเสี่ยงที่มีโอกาสเกิดขึ้นต่ำ และหากเกิดขึ้นจะส่งผลกระทบเพียงเล็กน้อยอาจไม่จำเป็นต้องดำเนินการใดๆ เพิ่มเติม หรืออาจมีการติดตามสถานการณ์อย่างสม่ำเสมอ5. ระดับความเสี่ยงต่ำมาก (5)ความเสี่ยงที่แทบจะไม่เกิดขึ้นไม่จำเป็นต้องดำเนินการใดๆ เพิ่มเติมแผนงานการควบคุมตามระดับความเสี่ยงเป็นเครื่องมือที่สำคัญในการบริหารจัดการความเสี่ยง โดยช่วยให้องค์กรสามารถระบุความเสี่ยง ประเมินระดับความรุนแรง และกำหนดมาตรการควบคุมที่เหมาะสม ซึ่งจะช่วยลดความสูญเสียและสร้างความมั่นใจให้กับทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องสรุปการชี้บ่งอันตรายและการประเมินความเสี่ยงเป็นขั้นตอนที่สำคัญในการสร้างสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ปลอดภัยและมีสุขภาพดี โดยองค์กรจะต้องดำเนินการอย่างต่อเนื่องเพื่อให้แน่ใจว่าความเสี่ยงทั้งหมดได้รับการควบคุมอย่างเหมาะสม

ประกาศล่าสุดจาก กรมสวัสดิการ เรื่อง การเทียบเท่าวุฒิไม่ต่ำกว่า ป.ตรี สาขาอาชีวอนามัยและความปลอดภัยโดยที่กฎกระทรวงการจัดให้มีเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงาน บุคลากร หน่วยงานหรือคณะบุคคลเพื่อดำเนินการด้านความปลอดภัยในสถานประกอบกิจการ พ.ศ. 2565 ข้อ 21 (1)เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงานระดับวิชาชีพต้องมีคุณสมบัติสำเร็จการศึกษาไม่ต่ำกว่าระดับปริญญาตรี สาขาอาชีวอนามัยและความปลอดภัยหรือเทียบเท่าตามที่อธิบดีประกาศกำหนดอาศัยอำนาจตามความในข้อ 21 (1) แห่งกฎกระทรวงการจัดให้มีเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงาน บุคลากร หน่วยงน หรือคณะบุคคลเพื่อดำเนินการด้านความปลอดภัยในสถานประกอบกิจการ พศ. 2565 อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้           ข้อ 1 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป          ข้อ 2 ให้ผู้ที่มีคุณสมบัติเป็นเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงานระดับวิชาชีพที่สำเร็จการศึกษาไม่ต่ำกว่าระดับปริญญาตรี สาขาอาชีวอนามัยและความปลอดภัยหรือเทียบเท่า ต้องสำเร็จการศึกษาในหลักสูตรของสถาบันการศึกษาที่เปิดการเรียนการสอนด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัยที่ผ่านการพิจารณาความสอดคล้องของระบบการรับทราบหลักสูตรจากกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรม ตามรายละเอียดท้ายประกาศนี้          ให้สถาบันการศึกษาตามวรรคหนึ่ง ส่งเอกสารและหลักฐานเกี่ยวกับชื่อหลักสูตร ผลการพิจารณาความสอดคล้องของระบบการรับทราบหลักสูตรจากกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์  วิจัยและนวัตกรรมจำนวนหน่วยกิตวิชาชีพเฉพาะด้านความปลอดภัย  าชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงานและรายละเอียดเครื่องมือต้านสุขศาสตร์อุตสาหกรรม เพื่อเทียบเท่าวุฒิการศึกษาไม่ต่ำกว่าปริญญาตรีสาขาอาชีวอนามัยและความปลอดภัยให้กองความปลอดภัยแรงงาน กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานและกรณีมีการยกเลิก ปรับปรุง หรือเปลี่ยนแปลง หรือเกี่ยวกับหลักสูตรกรณีใดก็ตาม ให้ส่งเอกสารและหลักฐานดังกล่าวให้กองความปลอดภัยแรงงาน รมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน ภายในหกสิบวันหลังจากที่มีการยกเลิก ปรับปรุง หรือเปลี่ยนแปลงเสร็จสิ้น          ข้อ 3 ให้ผู้ที่สำเร็จการศึกษาไม่ต่ำกว่าระดับปริญญาตรี สาขาอาชีวอนามัยและความปลอดภัยหรือเทียบเท่าของสถาบันการศึกษาที่ผ่านการเทียบเท่าจากกรมสวัสดิการและ คุ้มครองแรงงาน  ก่อนที่ประกาศนี้มีผลใช้บังคับ ให้ถือว่าเป็นผู้มีคุณสมบัติตามข้อ 21 (1) แห่งกฎกระทรวงการจัดให้มีเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงาน  บุคลากร หน่วยงน  หรือคณะบุคคลเพื่อดำเนินการด้านความปลอดภัยในสถานประกอบกิจการ พ.ศ. 2565ประกาศจาก กสร. เรื่อง การเทียบเท่าวุฒิไม่ต่ำกว่า ป.ตรี สาขาอาชีวอนามัย.pdf